حاشا نکن عشقت رو از چشم تو پیداست
چشمان تو لبریز از عشق و تمناست
این لحظه ها شاید دگر هرگز نیاید
عمر منه دیوانه تا فردا نپاید
آیینه ی چشمان تو میگوید از عشق
روی لب شیرین تو اما و شاید
من تک درخت صحرای دورم
خورشید من محتاج نورم
تو میتوانی تا مثل باران بر من بباری عشق من، تا من بمانم
همچون پرستو، تو ای مسافر در سایه ی عشقم بمان، من سایبانم
تن خسته ای لبریز خواهش، در حسرت دست نوازش
یا زندگی بر من ببخش و، یا ریشه ام سوزان به آتش
من عاشقم، عاشق ترینم، عاشق ترین مرد زمینم
در چشم من خود را ببین، حرفی بزن ای نازنین،

ای اولین،

ای آخرینم!

        آیا فردا هم دوستم خواهی داشت

      آیا فردا هم دوستم خواهی داشت؟

زندگی ی خوابه

 عشق خوابه تو خوابه

تا آخر عمرم...

نبض لحظه رو نگه دار   نذار عشقمون بمیره
                                       نذار ضربه های ساعت منو ازتو پس بگیره
عقربک های زمونه خستگی سرش نمیشه   
                                    نگو بر می گردی  فردا دل که باورش نمیشه
دست سردت میگه انگار داری بی خاطره میری
                                      من و تاریکی رفیقیم ماه رو از شبا میگیریم
التماس عاشقونم به دلت اثر نداره
                                       نه پشیمونیه چشمام تو رو پیش من میاره
می خوام با این ترانه بغض غزل وا بشه
                                                دقیقه های بی تو گریه سراپا بشه
تا که نه قحطیه عشق  باشه و وقت بارون
                                                فاصله ی من و تو با گریه دریا بشه
ساعت کهنه ی دیوار    هی دقیقه ها رو نشمار
                                  کاشکی هرگز نیاد از راه   لحظه ی خدانگهدار
آسمون چشماتو بستی نمی بینی داره میره
                                      کاش می شد بلور اشکام سر راهتو بگیره

دوستت دارم نه به خاطر شخصییتت بلکه بخاطر شخصیتی   

  که هنگام با تو بودن پیدا میکنم

هیچکس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد 

 باعث ریختن اشکات نمیشه

   بدترین شکل دلتنگی برا کسی ان است که در کنار اون باشی و بدانی

 که هرگز به اون نمیرسی 

 دنبال نگاهها نرو چون میتوانند گولت بزننددنبال کسی باش که باعث بشه

  لبخند بزنی چون با لبخند میتونی ی روز تیره را روشن کنی 

 عشق همیشه با یک لبخند شروع میشه با یک بوسه رشد میکنه وبا اشک

تمام میشه

   نمیدانی؟                               چه میدانی؟

                    که انسان بودن و  ماندن چه دشوار است 

                                        چه زجری میکشد ان کس که انسان است

                       و از احساس سرشار است...