نبض لحظه رو نگه دار   نذار عشقمون بمیره
                                       نذار ضربه های ساعت منو ازتو پس بگیره
عقربک های زمونه خستگی سرش نمیشه   
                                    نگو بر می گردی  فردا دل که باورش نمیشه
دست سردت میگه انگار داری بی خاطره میری
                                      من و تاریکی رفیقیم ماه رو از شبا میگیریم
التماس عاشقونم به دلت اثر نداره
                                       نه پشیمونیه چشمام تو رو پیش من میاره
می خوام با این ترانه بغض غزل وا بشه
                                                دقیقه های بی تو گریه سراپا بشه
تا که نه قحطیه عشق  باشه و وقت بارون
                                                فاصله ی من و تو با گریه دریا بشه
ساعت کهنه ی دیوار    هی دقیقه ها رو نشمار
                                  کاشکی هرگز نیاد از راه   لحظه ی خدانگهدار
آسمون چشماتو بستی نمی بینی داره میره
                                      کاش می شد بلور اشکام سر راهتو بگیره